AKCJASOS | Akupresura | Cukrzyca | Uzaleznienia | Narkomania | Nasz Lubin | Prawo | Alkoholizmsos | Teczynki | Praca |
Alkoholizm - uzależnienie od alkoholu |Serwis nawiazujacy do problemu alkoholizmu





Rozmiar: 3280 bajtów  align=center             
  
Dziś:    Wtorek, 02 września  245 dzien roku    Imieniny: Dionizy, Izy, Juliana
powiadom o stronie   

• Współpraca    • Serwis alkoholizm    • Email zaufania    • Galeria serwisu    • Testy    • Placówki Odwykowe    • Kontakt    • Piciorysy    •  Alkoholizm   •  Mityngi AA   •  Prawo   •  Przemoc   •  AA   •  Al-anon   •  Al-ateen   •  DDA    •  Duchowość   •  Druki   •  Warsztaty   •  Fazy choroby alkoholowej   •  Testy   •  Linkownia   •  Literatura   •  Księga gosci •  Księga przyjaciół   •  Cytaty  
REKLAMA


REKLAMA

CZATY
•  Czat ogólny
•  Czat dda
•  Czat dla rodzin alkoholików
DZIŚ NA FORUM

•  Forum akcjasos
•  F orum serwisu alkoholizm
•  Forum Tęczy al-anon
•  Forum nethit
LINKI
•  Audycje o uzależnieniu od alkoholu
•  Grupy internetowe AA i Al-anon
•  Polecamy książki
•  Zareklamuj się w naszym serwisie
•  Grupy trzeźwościowe w Niemczech
ARTYKUŁY
•  Leczenie zespołu uzależnienia od alkoholu
•  Intensywna terapia wstępna
•  Terapia grupowa
•  Terapia rodzinna
•  Alkohol w wieku podeszłym
•  Dostępność alkoholu
•  Alkoholizm
Pojęcia podstawowe.
•  Ból silniejszy niż wola trzeźwienia.
•  Cechy człowieka o dobrym zdrowiu psychicznym
•  Co pomaga im wracać do zdrowia ?
•  Dlaczego z kiszonego ogórka nie można zrobić świeżego ?
Kilka uwag o homeostazie u alkoholików
•  "Efekt sufitowy" w trzeźwieniu
•  Gdyby alkohol mógł się przedstawić i przemówić
•  Jak informować i zachęcać ?
•  Płeć a picie alkoholu - ściągnij plik 94 kB

więcej --->

PRZEMOC
Rozmiar:
1295 bajtów

Jeśli doznajesz przemocy w rodzinie, stosujesz przemoc wobec bliskich, jesteś świadkiem przemocy, pod tym telefonem uzyskasz pomoc
1. NUMER 0 801 1200 02 (PŁATNY PIERWSZY IMPULS) czynny poniedziałek-sobota: 10:00-22:00; niedziele i święta: 10:00-16:00.
2. NUMER PŁATNY: (022) 666 00 60 czynny poniedziałek-piątek: 10:00-22:00

Sygnały ostrzegawcze
Zapowiadające nawrót choroby, który może zakończyć się zapiciem !

   Zauważyłeś pewnie, że odkąd podjąłeś leczenie, miewasz okresy, kiedy dobrze się czujesz, sprawnie funkcjonujesz i nie ciągnie cię do alkoholu. Można powiedzieć, że wtedy objawy twojej choroby uciszają się. Zdarza się jednak, że twój stan się pogarsza, wtedy albo masz przemożną chęć napicia się, albo czujesz się tak fatalnie, że ledwo to wytrzymujesz, albo żyjesz jak otumaniony: niby jesteś zadowolony, lecz rzeczywistość słabo do ciebie dociera lub brak ci siły do życia. Czasem odczuwasz to wszystko naraz. Takie stany nazywamy nawrotami choroby. Są one bardzo niebezpieczne, bo prowadzą do zapicia, a gdy się w pełni rozwiną, trudno utrzymać się w trzeĽwości. O wiele łatwiej jest wychwycić pierwsze sygnały, które zapowiadają nawrót choroby. Nazwaliśmy je sygnałami ostrzegawczymi, bo ich wczesne rozpoznanie pozwoli ci podjąć odpowiednie kroki zapobiegające rozwojowi nawrotu choroby.


Pamiętaj ! nawrót choroby nie musi kończyć się zapiciem !

Oto lista sygnałów ostrzegawczych, które najczęściej występują w chorobie alkoholowej. Które z nich dotyczą ciebie ?

I. Zmiany w samopoczuciu fizycznym.

1. Sporadyczne, krótkotrwałe występowanie "suchego kaca" - czujesz się jak na drugi dzień po dużym piciu, mimo że nic nie piłeś (uczucie "suszenia", chęć wypicia alkoholu, nadmierne pocenie się, drżenie całego ciała, niepokój, różne bóle itp.)
2. Czucie smaku lub zapachu alkoholu bez przyczyny.
3. Sny alkoholowe. Najczęściej śni się picie alkoholu, po obudzeniu trudno odróżnić, czy to był tylko sen, czy piłeś naprawdę.
4. Trudności z zasypianiem, bezsenność.
5. Utrata apetytu lub uczucie, że się jest wiecznie głodnym, nadmierne pragnienie.
6. Przemęczenie, poczucie osłabienia.
7. Bóle głowy i inne bóle bez określonej przyczyny
II. Zmiany w samopoczuciu psychicznym.

1. Uczucie stałego napięcia i rozdrażnienia.
2. Narastanie uczucia złości bez określonego powodu. Trudności w jej rozpoznawaniu.
3. Huśtawka nastrojów od euforii do niezrozumiałego smutku.
4. Zwiększony niepokój, nieokreślone lęki.
5. Poczucie szarości i monotonii życia na trzeĽwo.
6. Zagubienie w sobie i rzeczywistości. Poczucie, że nie wiem, co się że mną dzieje i nie rozumiem innych. "Odkąd nie piję, świat stał się bardziej wrogi i niezrozumiały".
7. Obojętność, apatia. "Nic mnie nie obchodzi, nic mi się nie chce".
8. Nasilenie niezadowolenia z życia. "Odkąd nie piję, już nic mnie nie cieszy. Nie warto tak żyć."
9. Poczucie bezsilności i bezradności. "Jestem uzależniony, nic z tym nie mogę zrobić. Za póĽno na poprawę tego, co w życiu zawaliłem".
10. Użalanie się nad sobą. "Jestem nieszczęśliwy i nikt mnie nie rozumie, nikt nie docenia tego że nie piję".
11. Fantazjowanie i myślenie życzeniowe. Ucieczka od realnego życia.
III. Zmiany w trybie życia

1. Przepracowywanie się.
2. Utrata konstruktywnego planowania własnego postępowania. "Nie uda mi się niczego przeprowadzić do końca. Wszystko mi się rozłazi".
3. Zaniedbywanie zwyczajów panujących w domu. Np. nie przychodzenie bez ważnego powodu o zwykłej porze na obiad, niewykonywanie obowiązków domowych.
4. Ucieczka w samotność.
5. Powracanie do takiego trybu życia, który zwykle prowadził do picia. Np. wyjazdy na delegacje w czasie których zwykle się piło, spędzanie świąt bez rodziny itp.
IV. Zmiany w stosunkach z ludĽmi.

1. Coraz większa ilość konfliktów z innymi ludĽmi.
2. Nieuzasadnione pretensje do wszystkich.
3. Irytowanie się na członków rodziny i przyjaciół bez powodu.
4. Wzrost kontaktów z ludĽmi którzy nie wiedzą, że jestem alkoholikiem i że się leczę.
5. Odrzucanie pomocy innych ludzi. "Poradzę sobie sam".
6. Zajmowanie się innymi, a nie sobą. "To on ma problemy. Muszę uważać żeby nie zapił". 7. Uporczywe próby narzucenia trzeĽwości innym, złość na ludzi, którzy piją alkohol.
8. Wzmożona podejrzliwość i nieufność, zwłaszcza do terapeutów, kolegów z grupy i innych osób związanych z leczeniem.

V. Myślenie i zachowania alkoholowe
1. Powrót zaprzeczania własnej chorobie. "A może nie jestem alkoholikiem ? Warto sprawdzić, czy jeden kieliszek mi nie zaszkodzi".
2. Zaprzeczanie problemom. "Wszystko układa mi się wspaniale. Alkohol nie stanowi już dla mnie żadnego problemu".
3. Przekonywanie samego siebie o niezłomności decyzji o niepiciu. "Jestem stuprocentowo pewien, że już nigdy nie wypiję".
4. Opory i bronienie się przed dalszą pracą nad własną trzeĽwością. "Nie piję wiec dalsze leczenie jest mi niepotrzebne".
5. Nieregularne chodzenie na grupę, unikanie mitingów AA.
6. Rozmyślanie o piciu towarzyskim i kontrolowanym. "Oczywiście ja nie mogę pić, ale jakby to było wspaniale, gdybym nauczył się pić kontrolowanie".
7. Częste, niekiedy natrętne myślenie o alkoholu
8. Odwiedzanie miejsc, gdzie się zwykle piło.
9. Szukanie fizycznego kontaktu z alkoholem. Uczęszczanie na imprezy alkoholowe, kupowanie alkoholu na wszelki wypadek. Rozlewanie alkoholu innym.
10. Atrakcyjne wspomnienia z czasów picia.
11. Chwalenie się, ile kiedyś mogłem wypić i jak wtedy było wspaniale.
12. RozluĽnienie kontaktów z trzeĽwiejącymi alkoholikami i powrót do kontaktów zerwanych z powodu podjęcia leczenia. "Przecież nie mogę żyć jak odludek".
13. Przeżywanie silnego wstydu z tego powodu, że nie wolno mi pić, nawet w czasie imprez towarzyskich. "Jestem jak kaleka, dziwak, co ze mnie za mężczyzna".
14. Szukanie przykładów na to, że leczenie jest nieskuteczne.
15. Przerwanie leczenia.


Praca grupowa nad planowaniem zapobiegania nawrotom.
Po mini wykładzie o nawrotach choroby i sygnałach ostrzegawczych uczestnicy zapoznają się z powyższą listą typowych sygnałów nawrotu, która jest bardzo dokładnie omawiana. Każdy zaznacza na otrzymanej liście te sygnały, które wystąpiły u niego przed ostatnim zapiciem.
Wspólnie z kilkoma innymi osobami sporządza listę swoich "zwiastunów" i odczytuje ją na grupie. Pozwala to uzupełnić - często niekompletny - rejestr własnych sygnałów ostrzegawczych. Dalej każdy sprawdza, które z nich stwierdza obecnie u siebie, na ile grozi mu nawrót choroby. Dalszy etap pracy dotyczy już bezpośrednio zapobieganiu. Ustala się, jakie miejsca i osoby zagrażają, a jakie sprzyjają trzeĽwieniu. Następnie analizuje się swego ostatniego "suchego kaca", który nie skończył się zapiciem, ażeby stwierdzić, co wówczas pomogło.
Sporządza się szczegółową listę miejsc i osób, gdzie w razie potrzeby można otrzymać pomoc. Wreszcie (zwykle w małych grupach) każdy szuka i zapisuje po kilka sposobów radzenia sobie z poszczególnymi sygnałami ostrzegawczymi.
Praca nad sygnałami ostrzegawczymi i zapobieganiem nawrotów choroby nie może skończyć się wraz z zakończeniem terapii. Należy prowadzić ją przez cały czas swego trzeĽwienia i na bieżąco wychwytywać wszelkie zmiany w tym względzie.

Opracowano na podstawie pracy mgr Zofii Sobolewskiej Kierownika Przychodni Odwykowej w Gdańsku. Przedruk z miesięcznika "Świat Problemów" wydawanego przez Państwową Agencję Rozwiązywania Problemów Alkoholowych Numer 6/ 1994

REKLAMA



REKLAMA


Reklama w serwisie     Copyright © 2000-2008 Grupa Portali E@tronik   Wszelkie prawa zastrzeżone!
Wydawca nie ponosi odpowiedzialności za treść zamieszczanych reklam.